206

اخبار خودرویی کشور

<t></t>  

  1. 1. <t></t>


لطفا وارد حساب کاربری خود شوید یا ثبت نام نمایید تا بتوانید رای خود را در نظر سنجی ارسال نمایید.

471 ارسال در این موضوع قرار دارد

ارسال شده در (ویرایش شده)

معرفی زوتی شاسی بلند اسپرت

۱-معرفی کلی

در واقع شرکت زوتی یکی از خودروسازان چین بوده که به تولید خودروهای سدان، هاچ‌بک و کراس اوور مشغول است. این کمپانی چینی به عنوان شریک تجاری سایپا در ایران محسوب شده و نخستین بار با مدل‌های Z300 و S300 وارد بازار خودرویی ایران شد. در همین رابطه، سومین محصول زوتی که به زودی وارد بازار داخلی کشور خواهد شد، T600 نام دارد. این خودرو یک کراس اوور تک دیفرانسیل بوده که بسیار شبیه به فولکس واگن تیگوان است و با عرضه آن به بازار ایران، فصل جدیدی از همکاری زوتی با سایپا آغاز خواهد شد.

w8q4_31204_zotye-t600-sport-9b.jpg

2- طراحی داخلی و بیرون

به طور کلی باید گفت که نمای بیرونی این خودرو با توجه به چراغ‌های کشیده و پهن در جلو و عقب T600 و الگوریتم مناسب طراحی سه بخش خودرو، (نمای جلویی، کناری و عقبی) کمی جذاب به نظر می‌رسد و نسبت به سایر محصولات چینی حاضر در بازار خودرویی ایران، زوتی T600 از طراحی ظاهری بهتری در دیدگاه اولیه برخوردار است.

پیرامون نمای داخلی این خودرو نیز می‌توان گفت که جنس متریال استفاده شده در ساخت اتاق داخلی T600 رضایت بخش بوده و با توجه به طراحی ادوات و داشبورد این خودرو که مشابه کابین تیگوان و برخی مدل‌های کره‌ای موجود در بازار داخلی کشور است،  به طور کلی این مدل می‌تواند رضایت مشتریان را در آینده‌ای نزدیک به خود جلب نماید.

همچنین، اگر بخواهیم به موارد جذاب در بخش طراحی داخلی اشاره‌ای داشته باشیم، می‌بایست مواردی همچون فرمان اسپرت، طرح فیبر کربن داشبورد و کنسول وسط و تریم رنگ دوگانه کابین را نام برد

 

۳-مشخصت فنی و عملکرد

حال نوبت به بررسی پیشرانه و عملکرد این خودرو می‌رسد. در همین رابطه، زوتی T600 دارای یک پیشرانه چهار سیلندر ۱۶ سوپاپ با حجمی برابر با ۲.۰ لیتر بوده که این موتور قادر به تولید ۱۸۸ اسب بخار و گشتاوری برابر با ۲۵۰ نیوتن متر است که این قدرت تولید توسط یک جعبه دنده ۶ سرعته دوکلاجه اتوماتیک به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود (در واقع زوتی T600 یک خودرو محرک جلو یا همان FWD است)

پیرامون عملکرد این خودرو آنچنان اطلاعات خاصی در دسترس نیست، اما این‌گونه به نظر می‌رسد که زوتی T600 در زمانی برابر با ۹.۰ الی ۹.۵ ثانیه به سرعت صدکیلومتر در ساعت از صفر مطلق دست پیدا می‌کند و حداکثر سرعت آن در حدود ۱۸۵ کیلومتر در ساعت خواهد بود. همچنین، مصرف سوخت این مدل طبق در نمودار سیکل ترکیبی در مجموع صدکیلومتر مسیر شهری و اتوبان، برابر با ۸.۲ الی ۸.۵ لیتر بنزین اعلام شده و استاندارد آلایندگی آن نیز یورو۵ است. (گنجایش باک این خودرو برابر با ۶۰ لیتر است)

 

۴-امکانات رفاهی و ایمنی

پیرامون امکانات رفاهی و ایمنی این خودرو این‌گونه باید گفت که زوتی T600 با دریافت ۴ ستاره ایمنی از مرکز تست تصادف و حوادث جاده‌ای چین (C-NCAP) در سال ۲۰۱۲، مدلی نسبتا ایمن به شمار می‌آید و با دارا بودن امکاناتی همچون سیستم‌های ترمز BOS، EBD و ABS، سیستم‌های پایداری (ESC, TCS, BA, HAC, TPMS)، ریموت کنترل، سانروف برقی ( در برخی مدل‌ها سقف پانارومیک)، فرمان برقی، استارت دکمه‌ای، تودوزی چرم، کروز کنترل، ترمز پارک برقی، اتوهلد، مانیتور، سیستم تهویه دوگانه اتوماتیک، سنسور نور، چراغ شوی، نور زنون، شش کیسه هوا، دوربین ۳۶۰ درجه، سنسور پارک عقب، قفل کودک، رهیاب ماهواره‌ای، بلوتوث ، شش بلندگو و … در این رده خودرویی نسبتا کامل محسوب می‌شود.

 

 

xb97_18645_zotye-t600-sport-9a_thumb.jpg q8c0_14826_zotye-t600-sport-2_thumb.jpg  wff2_40625_zotye-t600-sport-9v_thumb.jpg  gf1n_54075_zotye-t600-sport-8_thumb.jpg  8lyv_58489_zotye-t600-sport-9ba_thumb.jp  cfyx_77541_zotye-t600-sport-1_thumb.jpg  jdgc_81360_zotye-t600-sport-9_thumb.jpg  4jj5_81657_zotye-t600-sport-7_thumb.jpg  lnxi_zotye-t600-trunk_thumb.jpg  ay4b_zotye-t600-interior_thumb.jpg

 

البته لازم به ذکر است که تصاویر مربوط به نمونه ساخته شده در کشور اصلی میباشد و نمونه وارداتی به ایران قطعا تغییراتی خواهد داشت:-o

ویرایش شده در توسط moriss

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

به گزارش خبرنگار مهر، پژو دوباره از ایران رفت. شرکتی که مدعی بود با بازگشت دوباره‌اش به صنعت خودرو ایران، می‌خواهد برای آن، سنگ تمام بگذارد. شاید وقت آن رسیده که بلیت پژو را در صنعت خودروی ایران یک بار برای همیشه بسوزانیم، خودروساز بدعهدی که تا به حال، دو بار ایران را ترک کرده است؛ هرچند اعلام کرده بود که سرمایه آورده و نمی‌رود.

 

gsm%20(1).jpg
 

 

 

پژو از ایران رفت. این خبر را رویترز اعلام کرد. آنگونه که در خبر آمده است، گروه خودروسازی پی‌اس‌ای (پژو سیتروئن) فرانسه شروع به تعلیق پروژه‌های مشترک خود در ایران کرده است تا از تحریم‌های آمریکا که پس از خروج این کشور از توافق هسته‌ای، بر علیه ایران وضع شده‌اند، جلوگیری کند. پژو سیتروئن در بیانیه اواخر روز دوشنبه(۱۴خرداد) اعلام کرد: این گروه شروع به تعلیق فعالیت‌های مشترک تجاری خود در ایران کرده است تا به این ترتیب تا ۶ آگوست، با قانون آمریکا مطابقت داشته باشد.

البته در این خبر به این نکته هم اشاره شده بود که با حمایت دولت فرانسه، گروه خودروسازی پی‌اس‌ای درحال مذاکره با مقامات آمریکا برای در نظر گرفتن یک معافیت از تحریم، برای این شرکت است. پژو یک قرارداد تولید خودرو با ایران امضا کرده است که ارزش آن ۷۰۰ میلیون یورو (۸۱۸ میلیون دلار) است. در این میان گروه خودروسازی پی‌اس‌ای اعلام کرد که تعلیق قراردادهای مشارکت این شرکت با ایران، بر چشم‌انداز مالی این شرکت تاثیری نمی‌گذارد؛ چراکه فعالیت‌های پژو-سیتروئن در ایران، کمتر از ۱ درصد درآمد این شرکت را تشکیل می‌دهد.

اطلاعات ارائه شده در مورد قرارداد پژو و عدم انتشار عمومی متن این قرارداد که وزیر صنعت و مدیر عامل ایران خودرو، آن را محرمانه خوانده‌ بودند، در حالی با انتقادات زیادی همراه است که به نظر می‌رسد در این قرارداد بحثی در مورد تعهد پژو به پایبندی به مفاد قرارداد مطرح نشده و مشخص نیست که اگر باز هم پژو یک شبه ایران را ترک کند، چه جبرانی برای خسارت ایجاد شده، پرداخت خواهد کرد.

 

 

هشتم بهمن سال ۹۴ بود که حسن روحانی، رئیس جمهوری اسلامی ایران بعد از امضای توافق‌نامه برجام، سفر اروپایی خود را آغاز کرد. در آن زمان، یکی از مقاصد سه گانه، فرانسه بود. این بار کاخ الیزه به میزبانی اولاند، رئیس جمهور این کشور دستکم بیست سند همکاری و توافق‌نامه را با ایران به امضا رساند که از جمله آنها، قرارداد با شرکت پژو بود که سند همکاری آن در حضور روسای جمهور دو کشور به امضا رسید. هر چند که ایران خاطره تلخ خروج فرانسوی‌ها در دوران تحریم‌های قبلی را از یاد نبرده بود.

آن روزها محمد نهاوندیان، رئیس وقت دفتر رئیس جمهور که نتایج سفر روحانی به اروپا را بازگو می‌کرد، با اشاره به قرارداد امضاء شده با پژو گفت: این شرکت متعهد شده سهام قبلی خود را در ایران به قیمت بالاتری بخرد، سرمایه‌گذاری جدید داشته باشد و فن‌آوری و تجهیزات به روز را وارد ایران کند. وی با بیان اینکه بر اساس قرارداد امضاء شده با پژو، ۳۰ درصد تولیدات مشترک برای صادرات به خارج از ایران در نظر گرفته شده است افزود: این مساله کیفیت تولید خودرو در داخل را افزایش می دهد و درآمد ارزی را هم بالا می‌برد. نهاوندیان با بیان اینکه ما خودمان را محدود به یک شرکت نمی کنیم، به این نکته هم اشاره کرده بود که همزمان با مذاکرات با طرف فرانسوی مذاکراتی هم با خودروسازان ایتالیایی و آلمانی داشتیم و این تنوع بخشی به طرف های مختلف هوشمندانه مدیریت شده است.

رئیس دفتر رئیس جمهور، قرارداد جدید با پژو را با قرارداد پیشین متفاوت دانسته و گفته بود که در قرارداد پیشین، پژو تعهداتی به سرمایه‌گذاری و صادرات نداشت؛ در حالی که در قرارداد جدید، شرکت پژو علاوه بر سرمایه گذاری و انتقال فن‌آوری، در صادرات محصولات مشترک هم فعال است و زنجیره بازاریابی جهانی این شرکت در اختیار تولیدات ایران قرار می‌گیرد. 

موضوعی که اما و اگرها بسیاری در رابطه با آن وجود دارد. در واقع، گفته‌های نهاوندیان در شرایطی است که این روزها خبری از صادرات حتی یک دستگاه خودروی پژو از ایران به بازار کشورهای دیگر به گوش نمی‌رسد و حتی تعهدات برخی خریداران داخلی نیز به موقع پاسخ داده نمی‌شود. حال سوال اینجا است که پژو چه مفادی از قرارداد خود با ایران را در ایام بعد از برجام، پیاده سازی کرده است و چرا هیچ گزارشی از اقدامات احتمالی این شرکت فرانسوی، در رسانه‌ها منتشر نمی‌شود؟ شاید هم گزارش عملکرد این قرارداد مبهم هم، محرمانه است!

 

 

آن روزهایی که پژو دوباره سر از صنعت خودروی ایران درآورد، شاید بیشتر از همه مدیران گروه صنعتی ایران‌خودرو از آمدن شریک قدیمی‌اشان خوشحال بودند. تمام اینها در شرایطی بود که آنها خوب می‌دانستند که فرانسوی‌ها با ترک قرارداد خود، چه بر سر صنعت خودرو ایران آورده‌اند؛ اما باز هم با آنها پای میز مذاکره نشستند و اعلام کردند که جزئیات قرارداد ایران خودرو با پژو محرمانه است.

همان روزها انتقادات بسیاری بر روی قرارداد پژو با ایران مطرح شد، قراردادی که اما و اگرهای بسیار در حوزه پرداخت غرامت قرارداد قبلی این مجموعه با ایران خودرو در آن روزها مطرح می‌شد، اما برخی مدیران یک تنه ایستادند و با محرمانه خواندن قرارداد، یک بار دیگر آبروی شریک فرانسوی خود در ایران را خریدند.

بر طبق قراردادی که میان ایران خودرو و پژو به امضا رسید و هاشم یکه زارع، مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو در آن روزها، بخش‌هایی از آن را بازگو کرد، بابت غرامت قرارداد قبلی، پژو باید به ایران ۴۲۷ میلیون و ۶۰۰ هزار یورو بپردازد که از این رقم، ۱۱۶ میلیون یورو مربوط به مسائل حال و گذشته است و ۳۱۱ میلیون و ۶۰۰ هزار یورو نیز در مسائل آینده دیده شده است. او البته به این نکته هم اشاره کرد که از ۱۱۶ میلیون یورو خسارت مربوط به مسائل جاری و گذشته، ۲۵ میلیون یورو بابت دریافت قطعات مجانی از پژو محاسبه خواهد شد که به گفته وی در آن روزها، البته ایران بخشی از آن را دریافت کرده است.

اما نکته حائزاهمیت در این میان، گفته‌های مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو در نشست خبری مشترک خود با مدیرعامل پژو بود که عنوان شد ظرف سه سال، داخلی سازی قطعات در ایران به ۷۰ درصد خواهد رسید. درست مهرماه ۹۵ بود که او این جمله را اعلام کرد که در سال اول اجرای قرارداد پژو با ایران، میزان داخلی‌سازی قطعات به ۴۰ درصد خواهد رسید و این رقم ظرف ۳ سال تا ۷۰ درصد افزایش می‌یابد؛ یعنی اکنون که سال ۹۷ است، ایران باید حداقل دوسوم مسیر را تا دستیابی به داخلی سازی ۷۰ درصدی پیش رفته باشد؛ موضوعی که حداقل تا به حال، در هیچ رسانه‌ای از آن عدد و رقمی به میان نیامده و گزارش کاری ارایه نشده است.

حال زمان آن رسیده با خروج مجدد شرکت پژو- سیتروئن از ایران، یک بار برای همیشه از این خودروساز فرانسوی دل کند و یا به صراحت اعلام نمود که ثمره حضور دو ساله این خودروساز فرانسوی در صنعت خودروی ایران چه بوده است؟ آیا کار به همان مونتاژ همیشگی خودروها و ادامه تولید خودروهای قدیمی و فرسوده پژو پیش رفته است یا واقعا، تکنولوژی و داخلی سازی به همان شرایطی که در تعهدات -البته محرمانه!- ذکر شده، مطابق با قرارداد پیش رفته است.

 

 

این جمله ماندگار کارلوس تاوارس، سکاندار پژو- سیتروئن بود که در دیدار خود با محمدرضا نعمت‌زاده، وزیر وقت صنعت، معدن و تجارت در ایران، بیان کرد. او گفت که برای ایران سنگ‌ تمام می‌گذارد و حال با خروج مجدد شرکتش از صنعت خودروی ایران، وعده خود را عملیاتی کرده است. او برای صنعت خودروی ایران سنگ تمام گذاشت، چراکه هیچ شرکت خودروسازی در دنیا نیست که با ایران کار کند و صنعت خودروی ایران را از یک سوراخ دو بار بگزد. البته تمام این موضوع به او برنمی‌گردد، بلکه شاید باید سهمی را هم برای مدیران ذوق‌زده صنعت خودروی ایران لحاظ کرد که چنان لبخند رضایتی، بر لب پشت میز مذاکره با او و مدیرانش در ایران نشستند که گویی، نیمی از سهم بازار پژو در دنیا را از آن خود کرده‌اند.

همان‌هایی که آن روزها، حتی حاضر نبودند صدای انتقاد رسانه‌های منتقد را در اعتراض به مفاد قراردادهای قبلی شرکت پژو بشنوند؛ رسانه هایی که به دنبال خسارتی بودند که این شرکت بدعهد فرانسوی، در قرارداد قبلی خود با ایران به جای گذاشته بود. از آتش‌سوزی‌های مکرر و جان باختن مردم به دلیل نقص فنی خودروهای پژو ۴۰۵ گرفته تا قطعات چینی که به دلیل خروج یکباره این شرکت فرانسوی از صنعت خودروی ایران در دوران تحریم‌های سال ۹۱، جان بسیاری از مردم را گرفت.

تاوارس همان فردی است که با حضورش در ایران وقتی که پشت میز مقابل سوالات خبرنگاران ایرانی قرار گرفت، گفت که نمی‌خواهد درباره گذشته حرف بزند و اکنون وقت آن رسیده که به آینده بنگرد؛ اما دوباره تاریخ ثابت کرد که او و هم‌تیمانش در صنعت خودروی فرانسه، هنوز هم قابل اعتماد نیستند. این تاوارس بود که به صراحت اعلام کرد که منافع بنگاهش را به منافع ایران ترجیح می‌دهد و به دلیل مشکلات مالی که کمپانی‌اش داشته است، ایران را ترک کرده تا مشکلات مالی‌شان بیشتر نشود؛ چراکه آمریکایی‌ها آن را تحت فشار قرار داده بودند.

تاوارس البته مدعی بود که شرکتش، قربانی تحریم‌های آمریکا بر علیه ایران بوده است و اکنون هم درست تاریخ دوباره برایش تکرار شده است! اما این چه قربانی است که هر چند سال یکبار، خود را به قتلگاه می‌برد؟

 

 

اما این تمام داستان حضور پژو-سیتروئن در ایران نبود. این گروه خودروساز فرانسوی، با سایپا نیز که به نوعی شریک تاریخی سیتروئن در ایران از سال ۱۹۶۶ بوده است هم، موافقت‌نامه سرمایه گذاری مشترک برای تولید و فروش خودروهای سیتروئن در ایران امضا کرد که بر اساس قرارداد، مقرر شده بود که تولیدات مشترک آن در سال ۲۰۱۸ (تیرماه امسال) آغاز شود. حال مشخص نیست که چه بلایی بر سر این قراردادی که هنوز به تولید هم نرسیده است، خواهد آمد.

در واقع، طبق آن قرارداد، مقامات پژو، سرمایه گذاری مشترک با سایپا را شراکتی استراتژیک بین دو شرکت عنوان کرده بودند که تمامی مراحل تولید از طراحی گرفته تا بازاریابی و فروش را شامل می‌شد؛ همان تولیداتی که قرار بود در کارخانه‌ای در کاشان انجام شود و شرکت پژو، مالکیت ۵۰ درصدی این کارخانه را در اختیار داشته باشد. اما اکنون خبری هم نه از آن کارخانه هست و نه مشخص است که تولید در آن به چه صورتی پیش خواهد رفت، آیا تیرماه امسال، تولیدات مشترک واقعا به بازار خواهند رسید؟ این سوالی است که قاسم جهرودی، مدیرعامل تازه نفس گروه خودروسازی سایپا باید به آن جواب دهد.

در این میان سوال دیگر آن است که بر اساس توافق دو شرکت پژو و سایپا که قرار بود ۳۰۰ میلیون یورو در بخش تحقیقات و تولید طی ۵ سال آینده سرمایه گذاری شود، با اعلام قطع همکاری پژو، چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد و آیا انتقال تکنولوژی و استفاده قابل توجه از توانایی های داخلی که از جمله مفاد این قرارداد بوده است، عملیاتی شده است؟ لازم است سایپا نیز در این خصوص توضیح دهد.

به هر حال، انتظار می‌رود طبق قرارداد، تولید ۳ محصول سیتروئن در کارخانه کاشان از تیرماه امسال، تاریخی که محسن صالحی نیا، معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت اعلام کرده است، آغاز شود؛ ضمن اینکه اکنون باید آماری اعلام شود که از ۱۵۰ دفتر فروش سیتروئن در ایران که قرار بود طبق قرارداد ظرف مدت ۵ سال تاسیس شوند، چه تعداد راه اندازی شده است؟ 

 

 

شاید وقت آن رسیده که بلیت پژو را در صنعت خودروی ایران یک بار برای همیشه بسوزانیم، خودروساز بدعهدی که تا به حال، دوبار ایران را ترک کرده است؛ هرچند اعلام کرده بود که سرمایه آورده و نمی‌رود.

هر چه باشد صنعت خودروی ایران یک بار برای همیشه باید تکلیف خود را مشخص کند. یا باید بساط بی‌کیفیتی و خوش‌بینی به شرکای قدیمی خود را جمع کند و یا اینکه بداند که با این روش، به هیچ جا نخواهد رسید. حال دیگر نه خبر از ماندگاری پژو است که خودروسازان ایرانی به آن دل خوش کنند و نه داخلی سازی و صادرات قطعات و خودرو محقق شده است. شاید باید یک بار برای همیشه ایران هم همچون صنایع های‌تک و موشکی، خود را به سکوی پرتاب برساند و پرونده این وابستگی‌ها را یک بار برای همیشه ببندد.

اکنون صنعت خودروی ایران باید روی پای خود بایستد و بداند که شراکت با فرانسوی‌ها، چیزی بیشتر از در اختیار گذاشتن مفت بازار به چهارچرخ‌هایی که کمتر ردپایی در خود از محصولات ایرانی می‌ببینند، نیست و این قطعه سازان ایرانی هستند که باید همانطور که می‌توانند برای کمپانی بنز در آلمان تولید کنند، باید با اعتماد خودروسازان، یک بار برای همیشه خود را از وابستگی رها کنند و بخواهند که صنعت خودروی ایران را با اتکای به توان داخلی پیش ببرند. برای قدم گذاشتن در این مسیر، اول باید پرونده‌ رانت و پورسانت‌هایی که در برخی قراردادهای خارجی میان مدیران دست به دست می‌شود، یک بار برای همیشه بسته شود.

منبع:gsm

پسند شده توسط 3 کاربر

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

چری آریزو 6 در راه  بازار ایران

 

Ùشخصات کاÙÙ ÚØ±Û Ø¢Ø±Ûز٠6 Ø¨Ø±Ø§Û Ø¨Ø§Ø²Ø§Ø± اÛرا٠Ùشخص شد

 

چری آریزو 6 که به عنوان جدید ترین خودروی سدان چری در ایران است در مقایسه با برادر کوچکتر خود آریزو 5 در ابعاد بزرگتر و با امکانات کامل تری عرضه شده است.

آریزو6 بناست که با موتور مشابه تیگو7 به بازار ایران عرضه شود. موتور 1.5 لیتری توربو شارژ که توان تولید 147 اسب بخار را دارا بوده و به نظر می رسد که برای این خودرو مناسب باشد.

گیربکس این خودرو مانند دیگر محصولات چری از نوع CVT است اما آن طور که مسئولان شرکت مدیران خودرو عنوان کردند در این خودرو از نسل جدید گیربکس های 9 سرعته استفاده شده که طبق تست های انجام شده می تواند در مدت 9 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر بر ساعت برسد. در طراحی آریزو 6 کاملا می توان پیشرفت و پختگی را در محصولات چری نسبت به چدند سال گذشته دید . امروز چری در بحث طراحی به پختگی رسیده و می توان گفت خودروهای جدید این شرکت به خودروهای کره ایی نزدیک شده و گاهی بهتر از آنها نیز هستند.

آریزو6 در نقاط مختلف کشور و شرایط متنوع آب و هوایی در حال گذراندن آزمایش های فنی است و به نظر می رسد پس از پایان تست ها مدیران خودرو کار فروش این خودرو در ایران را استارت بزند. هنوز هیچ قیمتی برای این خودرو اعلام نشده است اما با توجه به شرایط ارزی کشور بتوان قیمت این خودرو در تیپ معمولی و فول را بین 230 تا 280 میلیون تومان حدس زد.

------

ایران جیب

پسند شده توسط 1 کاربر

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

مدیرعامل سایپا:

خودکفایی در تولیدECU

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در هم اکنون، saeid206h گفته است :

مدیرعامل سایپا:

خودکفایی در تولیدECU

خودکفایی در پرداخت هزینه تولید ECU به چینی ها

پسند شده توسط 1 کاربر

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

ارسال شده در (ویرایش شده)

در در 1397/03/20, 19:07:33، pezhman 207 گفته است :

به گزارش خبرنگار مهر، پژو دوباره از ایران رفت. شرکتی که مدعی بود با بازگشت دوباره‌اش به صنعت خودرو ایران، می‌خواهد برای آن، سنگ تمام بگذارد. شاید وقت آن رسیده که بلیت پژو را در صنعت خودروی ایران یک بار برای همیشه بسوزانیم، خودروساز بدعهدی که تا به حال، دو بار ایران را ترک کرده است؛ هرچند اعلام کرده بود که سرمایه آورده و نمی‌رود.

 

gsm%20(1).jpg
 

 

 

پژو از ایران رفت. این خبر را رویترز اعلام کرد. آنگونه که در خبر آمده است، گروه خودروسازی پی‌اس‌ای (پژو سیتروئن) فرانسه شروع به تعلیق پروژه‌های مشترک خود در ایران کرده است تا از تحریم‌های آمریکا که پس از خروج این کشور از توافق هسته‌ای، بر علیه ایران وضع شده‌اند، جلوگیری کند. پژو سیتروئن در بیانیه اواخر روز دوشنبه(۱۴خرداد) اعلام کرد: این گروه شروع به تعلیق فعالیت‌های مشترک تجاری خود در ایران کرده است تا به این ترتیب تا ۶ آگوست، با قانون آمریکا مطابقت داشته باشد.

البته در این خبر به این نکته هم اشاره شده بود که با حمایت دولت فرانسه، گروه خودروسازی پی‌اس‌ای درحال مذاکره با مقامات آمریکا برای در نظر گرفتن یک معافیت از تحریم، برای این شرکت است. پژو یک قرارداد تولید خودرو با ایران امضا کرده است که ارزش آن ۷۰۰ میلیون یورو (۸۱۸ میلیون دلار) است. در این میان گروه خودروسازی پی‌اس‌ای اعلام کرد که تعلیق قراردادهای مشارکت این شرکت با ایران، بر چشم‌انداز مالی این شرکت تاثیری نمی‌گذارد؛ چراکه فعالیت‌های پژو-سیتروئن در ایران، کمتر از ۱ درصد درآمد این شرکت را تشکیل می‌دهد.

اطلاعات ارائه شده در مورد قرارداد پژو و عدم انتشار عمومی متن این قرارداد که وزیر صنعت و مدیر عامل ایران خودرو، آن را محرمانه خوانده‌ بودند، در حالی با انتقادات زیادی همراه است که به نظر می‌رسد در این قرارداد بحثی در مورد تعهد پژو به پایبندی به مفاد قرارداد مطرح نشده و مشخص نیست که اگر باز هم پژو یک شبه ایران را ترک کند، چه جبرانی برای خسارت ایجاد شده، پرداخت خواهد کرد.

 

 

هشتم بهمن سال ۹۴ بود که حسن روحانی، رئیس جمهوری اسلامی ایران بعد از امضای توافق‌نامه برجام، سفر اروپایی خود را آغاز کرد. در آن زمان، یکی از مقاصد سه گانه، فرانسه بود. این بار کاخ الیزه به میزبانی اولاند، رئیس جمهور این کشور دستکم بیست سند همکاری و توافق‌نامه را با ایران به امضا رساند که از جمله آنها، قرارداد با شرکت پژو بود که سند همکاری آن در حضور روسای جمهور دو کشور به امضا رسید. هر چند که ایران خاطره تلخ خروج فرانسوی‌ها در دوران تحریم‌های قبلی را از یاد نبرده بود.

آن روزها محمد نهاوندیان، رئیس وقت دفتر رئیس جمهور که نتایج سفر روحانی به اروپا را بازگو می‌کرد، با اشاره به قرارداد امضاء شده با پژو گفت: این شرکت متعهد شده سهام قبلی خود را در ایران به قیمت بالاتری بخرد، سرمایه‌گذاری جدید داشته باشد و فن‌آوری و تجهیزات به روز را وارد ایران کند. وی با بیان اینکه بر اساس قرارداد امضاء شده با پژو، ۳۰ درصد تولیدات مشترک برای صادرات به خارج از ایران در نظر گرفته شده است افزود: این مساله کیفیت تولید خودرو در داخل را افزایش می دهد و درآمد ارزی را هم بالا می‌برد. نهاوندیان با بیان اینکه ما خودمان را محدود به یک شرکت نمی کنیم، به این نکته هم اشاره کرده بود که همزمان با مذاکرات با طرف فرانسوی مذاکراتی هم با خودروسازان ایتالیایی و آلمانی داشتیم و این تنوع بخشی به طرف های مختلف هوشمندانه مدیریت شده است.

رئیس دفتر رئیس جمهور، قرارداد جدید با پژو را با قرارداد پیشین متفاوت دانسته و گفته بود که در قرارداد پیشین، پژو تعهداتی به سرمایه‌گذاری و صادرات نداشت؛ در حالی که در قرارداد جدید، شرکت پژو علاوه بر سرمایه گذاری و انتقال فن‌آوری، در صادرات محصولات مشترک هم فعال است و زنجیره بازاریابی جهانی این شرکت در اختیار تولیدات ایران قرار می‌گیرد. 

موضوعی که اما و اگرها بسیاری در رابطه با آن وجود دارد. در واقع، گفته‌های نهاوندیان در شرایطی است که این روزها خبری از صادرات حتی یک دستگاه خودروی پژو از ایران به بازار کشورهای دیگر به گوش نمی‌رسد و حتی تعهدات برخی خریداران داخلی نیز به موقع پاسخ داده نمی‌شود. حال سوال اینجا است که پژو چه مفادی از قرارداد خود با ایران را در ایام بعد از برجام، پیاده سازی کرده است و چرا هیچ گزارشی از اقدامات احتمالی این شرکت فرانسوی، در رسانه‌ها منتشر نمی‌شود؟ شاید هم گزارش عملکرد این قرارداد مبهم هم، محرمانه است!

 

 

آن روزهایی که پژو دوباره سر از صنعت خودروی ایران درآورد، شاید بیشتر از همه مدیران گروه صنعتی ایران‌خودرو از آمدن شریک قدیمی‌اشان خوشحال بودند. تمام اینها در شرایطی بود که آنها خوب می‌دانستند که فرانسوی‌ها با ترک قرارداد خود، چه بر سر صنعت خودرو ایران آورده‌اند؛ اما باز هم با آنها پای میز مذاکره نشستند و اعلام کردند که جزئیات قرارداد ایران خودرو با پژو محرمانه است.

همان روزها انتقادات بسیاری بر روی قرارداد پژو با ایران مطرح شد، قراردادی که اما و اگرهای بسیار در حوزه پرداخت غرامت قرارداد قبلی این مجموعه با ایران خودرو در آن روزها مطرح می‌شد، اما برخی مدیران یک تنه ایستادند و با محرمانه خواندن قرارداد، یک بار دیگر آبروی شریک فرانسوی خود در ایران را خریدند.

بر طبق قراردادی که میان ایران خودرو و پژو به امضا رسید و هاشم یکه زارع، مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو در آن روزها، بخش‌هایی از آن را بازگو کرد، بابت غرامت قرارداد قبلی، پژو باید به ایران ۴۲۷ میلیون و ۶۰۰ هزار یورو بپردازد که از این رقم، ۱۱۶ میلیون یورو مربوط به مسائل حال و گذشته است و ۳۱۱ میلیون و ۶۰۰ هزار یورو نیز در مسائل آینده دیده شده است. او البته به این نکته هم اشاره کرد که از ۱۱۶ میلیون یورو خسارت مربوط به مسائل جاری و گذشته، ۲۵ میلیون یورو بابت دریافت قطعات مجانی از پژو محاسبه خواهد شد که به گفته وی در آن روزها، البته ایران بخشی از آن را دریافت کرده است.

اما نکته حائزاهمیت در این میان، گفته‌های مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو در نشست خبری مشترک خود با مدیرعامل پژو بود که عنوان شد ظرف سه سال، داخلی سازی قطعات در ایران به ۷۰ درصد خواهد رسید. درست مهرماه ۹۵ بود که او این جمله را اعلام کرد که در سال اول اجرای قرارداد پژو با ایران، میزان داخلی‌سازی قطعات به ۴۰ درصد خواهد رسید و این رقم ظرف ۳ سال تا ۷۰ درصد افزایش می‌یابد؛ یعنی اکنون که سال ۹۷ است، ایران باید حداقل دوسوم مسیر را تا دستیابی به داخلی سازی ۷۰ درصدی پیش رفته باشد؛ موضوعی که حداقل تا به حال، در هیچ رسانه‌ای از آن عدد و رقمی به میان نیامده و گزارش کاری ارایه نشده است.

حال زمان آن رسیده با خروج مجدد شرکت پژو- سیتروئن از ایران، یک بار برای همیشه از این خودروساز فرانسوی دل کند و یا به صراحت اعلام نمود که ثمره حضور دو ساله این خودروساز فرانسوی در صنعت خودروی ایران چه بوده است؟ آیا کار به همان مونتاژ همیشگی خودروها و ادامه تولید خودروهای قدیمی و فرسوده پژو پیش رفته است یا واقعا، تکنولوژی و داخلی سازی به همان شرایطی که در تعهدات -البته محرمانه!- ذکر شده، مطابق با قرارداد پیش رفته است.

 

 

این جمله ماندگار کارلوس تاوارس، سکاندار پژو- سیتروئن بود که در دیدار خود با محمدرضا نعمت‌زاده، وزیر وقت صنعت، معدن و تجارت در ایران، بیان کرد. او گفت که برای ایران سنگ‌ تمام می‌گذارد و حال با خروج مجدد شرکتش از صنعت خودروی ایران، وعده خود را عملیاتی کرده است. او برای صنعت خودروی ایران سنگ تمام گذاشت، چراکه هیچ شرکت خودروسازی در دنیا نیست که با ایران کار کند و صنعت خودروی ایران را از یک سوراخ دو بار بگزد. البته تمام این موضوع به او برنمی‌گردد، بلکه شاید باید سهمی را هم برای مدیران ذوق‌زده صنعت خودروی ایران لحاظ کرد که چنان لبخند رضایتی، بر لب پشت میز مذاکره با او و مدیرانش در ایران نشستند که گویی، نیمی از سهم بازار پژو در دنیا را از آن خود کرده‌اند.

همان‌هایی که آن روزها، حتی حاضر نبودند صدای انتقاد رسانه‌های منتقد را در اعتراض به مفاد قراردادهای قبلی شرکت پژو بشنوند؛ رسانه هایی که به دنبال خسارتی بودند که این شرکت بدعهد فرانسوی، در قرارداد قبلی خود با ایران به جای گذاشته بود. از آتش‌سوزی‌های مکرر و جان باختن مردم به دلیل نقص فنی خودروهای پژو ۴۰۵ گرفته تا قطعات چینی که به دلیل خروج یکباره این شرکت فرانسوی از صنعت خودروی ایران در دوران تحریم‌های سال ۹۱، جان بسیاری از مردم را گرفت.

تاوارس همان فردی است که با حضورش در ایران وقتی که پشت میز مقابل سوالات خبرنگاران ایرانی قرار گرفت، گفت که نمی‌خواهد درباره گذشته حرف بزند و اکنون وقت آن رسیده که به آینده بنگرد؛ اما دوباره تاریخ ثابت کرد که او و هم‌تیمانش در صنعت خودروی فرانسه، هنوز هم قابل اعتماد نیستند. این تاوارس بود که به صراحت اعلام کرد که منافع بنگاهش را به منافع ایران ترجیح می‌دهد و به دلیل مشکلات مالی که کمپانی‌اش داشته است، ایران را ترک کرده تا مشکلات مالی‌شان بیشتر نشود؛ چراکه آمریکایی‌ها آن را تحت فشار قرار داده بودند.

تاوارس البته مدعی بود که شرکتش، قربانی تحریم‌های آمریکا بر علیه ایران بوده است و اکنون هم درست تاریخ دوباره برایش تکرار شده است! اما این چه قربانی است که هر چند سال یکبار، خود را به قتلگاه می‌برد؟

 

 

اما این تمام داستان حضور پژو-سیتروئن در ایران نبود. این گروه خودروساز فرانسوی، با سایپا نیز که به نوعی شریک تاریخی سیتروئن در ایران از سال ۱۹۶۶ بوده است هم، موافقت‌نامه سرمایه گذاری مشترک برای تولید و فروش خودروهای سیتروئن در ایران امضا کرد که بر اساس قرارداد، مقرر شده بود که تولیدات مشترک آن در سال ۲۰۱۸ (تیرماه امسال) آغاز شود. حال مشخص نیست که چه بلایی بر سر این قراردادی که هنوز به تولید هم نرسیده است، خواهد آمد.

در واقع، طبق آن قرارداد، مقامات پژو، سرمایه گذاری مشترک با سایپا را شراکتی استراتژیک بین دو شرکت عنوان کرده بودند که تمامی مراحل تولید از طراحی گرفته تا بازاریابی و فروش را شامل می‌شد؛ همان تولیداتی که قرار بود در کارخانه‌ای در کاشان انجام شود و شرکت پژو، مالکیت ۵۰ درصدی این کارخانه را در اختیار داشته باشد. اما اکنون خبری هم نه از آن کارخانه هست و نه مشخص است که تولید در آن به چه صورتی پیش خواهد رفت، آیا تیرماه امسال، تولیدات مشترک واقعا به بازار خواهند رسید؟ این سوالی است که قاسم جهرودی، مدیرعامل تازه نفس گروه خودروسازی سایپا باید به آن جواب دهد.

در این میان سوال دیگر آن است که بر اساس توافق دو شرکت پژو و سایپا که قرار بود ۳۰۰ میلیون یورو در بخش تحقیقات و تولید طی ۵ سال آینده سرمایه گذاری شود، با اعلام قطع همکاری پژو، چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد و آیا انتقال تکنولوژی و استفاده قابل توجه از توانایی های داخلی که از جمله مفاد این قرارداد بوده است، عملیاتی شده است؟ لازم است سایپا نیز در این خصوص توضیح دهد.

به هر حال، انتظار می‌رود طبق قرارداد، تولید ۳ محصول سیتروئن در کارخانه کاشان از تیرماه امسال، تاریخی که محسن صالحی نیا، معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت اعلام کرده است، آغاز شود؛ ضمن اینکه اکنون باید آماری اعلام شود که از ۱۵۰ دفتر فروش سیتروئن در ایران که قرار بود طبق قرارداد ظرف مدت ۵ سال تاسیس شوند، چه تعداد راه اندازی شده است؟ 

 

 

شاید وقت آن رسیده که بلیت پژو را در صنعت خودروی ایران یک بار برای همیشه بسوزانیم، خودروساز بدعهدی که تا به حال، دوبار ایران را ترک کرده است؛ هرچند اعلام کرده بود که سرمایه آورده و نمی‌رود.

هر چه باشد صنعت خودروی ایران یک بار برای همیشه باید تکلیف خود را مشخص کند. یا باید بساط بی‌کیفیتی و خوش‌بینی به شرکای قدیمی خود را جمع کند و یا اینکه بداند که با این روش، به هیچ جا نخواهد رسید. حال دیگر نه خبر از ماندگاری پژو است که خودروسازان ایرانی به آن دل خوش کنند و نه داخلی سازی و صادرات قطعات و خودرو محقق شده است. شاید باید یک بار برای همیشه ایران هم همچون صنایع های‌تک و موشکی، خود را به سکوی پرتاب برساند و پرونده این وابستگی‌ها را یک بار برای همیشه ببندد.

اکنون صنعت خودروی ایران باید روی پای خود بایستد و بداند که شراکت با فرانسوی‌ها، چیزی بیشتر از در اختیار گذاشتن مفت بازار به چهارچرخ‌هایی که کمتر ردپایی در خود از محصولات ایرانی می‌ببینند، نیست و این قطعه سازان ایرانی هستند که باید همانطور که می‌توانند برای کمپانی بنز در آلمان تولید کنند، باید با اعتماد خودروسازان، یک بار برای همیشه خود را از وابستگی رها کنند و بخواهند که صنعت خودروی ایران را با اتکای به توان داخلی پیش ببرند. برای قدم گذاشتن در این مسیر، اول باید پرونده‌ رانت و پورسانت‌هایی که در برخی قراردادهای خارجی میان مدیران دست به دست می‌شود، یک بار برای همیشه بسته شود.

منبع:gsm

سلام این متن قشنگی بود ولی نباید اینو فراموش کنیم این مشکل پژو نیست ما اگه با فوکس واگن تویوتا کیا یا هر شرکتی دیگه ام قرار داد میبستیم الان ول میکرد میرفت چرا؟ چون اکثر اینم برندها شاید 30-40 درصد فروششون تو بازار امریکا باشه و همونطور که تو این متن نوشته بود یک درصد سود پژو از ایران کسب میشده اینم بدونید ایرانخودرو سایپا از خداشون بوده با ژاپنیها المانیها و ایتالیاییا قرار داد ببندن و به قول این متن مجدد با فرانسویهای بد عهد قرارداد نبندن ولی اونها راضی نشدن صبر کردن ببینن داستان برجام چی میشه بعد جلو بیان ولی چون فرانسه تجربه بیشتری داشته یه قرارداد یکطرفه بسته که هر وقت بخواد بدون جریمه بتونه بره که وزارت صنعت و معدن از ترس ابروش همونجوری که تو این گزارش هست توافقنتمه رو محرمانه اعلام کرده و نزاشته هیشکی از این قرار داد با خبر شه به قولی مردم نامحرمن 

در اخرم گفته صنعت خودرو کشورمون باید بی نیاز از خارجیها شه و به توانمندی برسه و دیگه نیازمند خارجیها نباشه مثل صنایع موشکسازی, که هر بچه ای از الفبای اقتصاد دنیا خبر داشته باشه به این حرف خندش میگیره اگه کشور ما تو صنایع موشکسازی به خودکفایی رسیده چون بحث برگشت سرمایه و سود مطرح نبوده مثلا اگه ما این موشکهارو از فرانسه یا روسیه میخریدیم شاید با قیمت خیلی کمتر تموم میشده ولی چون بهمون نمیفروختن مجبور بودیم روی پای خودمون وایسیم 

ولی در اقتصاد و صنعت خودروسازی حتی الان المان هم روی پای خودش وای نمیسه و برای اینکه قیمت تمام شده پایین بیاد مجبوره کلی کارخونه خارج از المان بزنه و کلی قطعات وارد کنه مثلا یه خودرو بنز ممکنه چراغهاش در چک ساخته شده روکش صندلیها در مجارستان برلبرینگها در رو مانی و ... و در اخر در المان تولید شده و یا گاها در شعبه هایی خارج از المان شاید تولید شه و اگه المان بخواد 0-100  بنز رو در کشور خو.دش بسازه مطمعن باشید نمیتونه رقابت کنه و سهم بزرگی از بازار رو از دست میده درست مثل خودروهای امریکایی که زمانی جز بزرگترین تولید کننده ها بودن ولی خیلی عقب افتادن و تیراژ خودروسازی به شدت پایین اومد و تا برشکستگی جنرال موتورز پیش رفت و اگر کمکهای دولتی نبود شاید از بین میرفت

حالا کشوری مثل ایران چجوری میخواد رو پای خودش وایسه فقط یه راه داره درهای وارداتو بیشتر از این ببنده و خودروهای غیر ایمن و از رده خارج با کیفیت پایینتر و داخلیسازی بیشتر تولید کنه و انحصاری به مردم بفروشه در این بینم فقط ریال بدست میاره و هیچ درامد ارزی نداره و تاوانشم مردم بدبخت با جونشون تو تصادفات جاده ای میدن 

ولی راه دومی ام داره روابطشو با دنیا عادیسازی کنه واردات رو با گمرکی معقول ازاد کنه و. گمرکی ام به دلار یا یورو بگیره و درامد ارزی کسب کنه ایرانخودرو و سایپا هم برای برندهایی که میخوان به تیراژ بالا ماشین وارد کشور کنن یا به کشورهای همسایه صادر کنن قرارداد ببندن درصدی بگیرن و ماشین منتاژ کنن مثلا برای فیات فولکس واگن پژو و غیره بخشیش رو در داخل ایران بفروشن مابقیشم ایران از شرایط ترانزیت منحصر به فردی برخورداره از خلیج فارس قطعات وارد میشه مقداری ام قطعات با کیفیت در خود ایران تحط لیسانس تولید میشه و ایرانخودرو سایپا مونتاژ کنن و از راه خشکی یا دریا به اذربایجان عراق افغانستان پاکستان ترکیه سوریه ارمنستان ترکمنستان و بقیه کشورهای همسایه صادر شه 

البته نه اینکه وزارت صنعت و معدن و اقتصادانهای ما این حرفهایی که من بیسواد میزنم بلد نباشن بعد از جنگ ایران عراق در زمان رفسنجانی بود که فیات این پیشنهادو به ایران داد تا در قزوین یه کارخونه بزنه و هم به ایران ماشین بده هم به کشورهای همسایه که اگر بدونید چه قوقایی راه انداختن که اینها میخوان کشور مارو الوده کنن مرگ خوبه ولی برای همسایه اگه خوب بود تو کشور خودشون تولید میکردن چون با اینکار ایرانخودرو سایپا به شدت از سودشون کم میشد 

چرا؟ چون متعصفانه باندهایی درکشور ما هست که سودشون با بسته بودن و انحصاری بودنو تحریمهای بیشتر کشور گره خورده و با ازادسازیو عادیسازی دکونشون بسته میشه که از شانس تماما از کله گنده ها و صاحبان نفوذ در سیاستهای کلی کشورمونن

نمونش ما یه زمانی صف وای میسادیم 500 هزار  تومن میدادیم سیمکارت ثبت نام میکردیم 2 سال بعد با کلی تاخیر بهمون میدادن (500 اونوقتها خیلی زیاد بود) ولی بازم تو بازار ازاد تا 2-3 ملیون میفروختن هیچ وقتم انتن نمیداد و کیفیت نداشت و کلی پول مکالمه میگرفتن  تا انحصار رو حالا به هر دلیلی از مخابرات دولتی گرفتن و گذاشتن شرکتهایی مثل تالیا و ایرانسل اونم توسط خودشون و خودیا با گرفتن کلی باج و رشوه وارد کشور شن سیمکارت شد 5 هزار تومن با کیفیت خیلی بهتر 

حرفی که اخر اون گزارش زده شد یعنی داخلیسازی صنعت خودرو درست یعنی سیمکارت چند ملیونی بی کیفیت ولی ازاد سازی صنعت خودرو یعنی ماشین با کیفیت الودگی کمتر کاهش تصادفات جاده ای حیف که دستهایی پشت پرده سود رو برای ملت نمیخواد و به فکر سود شبکه و باندو کانالو کمپانی خودشونن که به اسم دولتی سودش تو جیب چند نفر میره

ویرایش شده در توسط aidin1384

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید

برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید

ایجاد یک حساب کاربری

برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !


ثبت نام یک حساب کاربری جدید

ورود به حساب کاربری

دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید


ورود به حساب کاربری